ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

                   Ε . Τ . Α . Σ – Σ  

 ΕΝΙΑΙΑ. ΤΑΞΙΚΗ. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ. ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ - ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ

                                                                                                                          Αθήνα  17.10.2011                                                                                                                              

   Συνάδελφοι – Συναδέλφισσες                                                                     

      Με την οργάνωση πολύμορφων κινητοποιήσεων από τις αρχές του Σεπτέμβρη, μέσα από πρωτοβουλίες σωματείων και ανεξάρτητων επιτροπών αγώνα, που αναμένεται να κορυφωθούν ενόψει της 48ωρης  Γενικής  Απεργίας στις 19 και 20.10.2011 και να πάρουν  χαρακτήρα κοινωνικής αναμέτρησης, άρχισαν να χτίζονται  οι προϋποθέσεις αντίστασης μιας νέας συλλογικής ενότητας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων κατά της πιο εφιαλτικής στη σύγχρονη ιστορία αντεργατικής πολιτικής και να συγκροτούνται οι αναγκαίοι υποκειμενικοί όροι ανάπτυξης ενός μαζικού εργατικού κινήματος διπλής ρήξης, τόσο με τον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της συναίνεσης και της υποταγής, όσο και με το καθεστώς της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Η προκήρυξη απεργιών και η πραγματοποίηση καταλήψεων υπουργείων, δημαρχείων, ΔΕΚΟ, δημόσιων κτιρίων κ.λ.π μέσα από αποφάσεις συνελεύσεων και η δημιουργία, παρά την υπονομευτική γραμμή του υποταγμένου συνδικαλισμού, πολλαπλών συντονιστικών, συνθέτουν στοιχεία βαθύτερων διεργασιών και ενισχύουν την τάση ώστε, να «πάρουν οι εργαζόμενοι τους αγώνες στα χέρια τους» ξεπερνώντας το πλαίσιο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που εξακολουθεί ακόμα και τώρα να καλεί σε διάλογο τη στυγνή κυβέρνηση των εντεταλμένων  εκτελεστών  «συμβολαίων θανάτου» των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων.

Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ μέχρι την προκήρυξη της 24ωρης απεργίας στις 5 Οκτώβρη  και της 48ωρης Γενικής Απεργίας στις 19 και 20 του ίδιου μήνα περιορίσθηκαν σε άσφαιρες δηλώσεις, ενώ αρκετές  ομοσπονδίες συμπεριλαμβανομένης και της Π.Ο.Σ επανέλαβαν στις συνθήκες της ολομέτωπης σαρωτικής λαίλαπας την ξεφτιλισμένη γραμμή «της εξαίρεσης», από το μέτρο «της εργασιακής εφεδρείας» και επιχείρησαν για μια ακόμα φορά να εγκλωβίσουν τους εργατικούς αγώνες εντός των δικών τους ορίων, αποτρέποντας και με ψέματα το συντονισμό των εργαζομένων, που βρίσκονταν σε κινητοποιήσεις μέσα από κοινές δράσεις, πορείες και διαδηλώσεις.

Τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στις διαδικασίες του ΣΚ των σιδηροδρομικών από την ανακοίνωση της απόφασης άμεσης εφαρμογής του μέτρου της «εργασιακής εφεδρείας» φανερώνουν, χωρίς ιδιαίτερες επεξηγήσεις, τις μεθόδους υπονόμευσης των αγώνων από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ώστε το ξεπούλημα τους να προκύπτει ως φυσικό επακόλουθο.

Μετά την «κατάληψη της μισής μέρας» στις 14.09.2011 των κεντρικών γραφείων του ΟΣΕ και την προκήρυξη στις 22.09.2011 24ωρης απεργίας συμμετοχής στις απεργιακές κινητοποιήσεις των  εργαζομένων των άλλων ΜΜΜ, η πλειοψηφία της Π.Ο.Σ άφησε στην άκρη τα μισόλογα περί συντονισμένων αγώνων ανατροπής της κυβερνητικής πολιτικής και προσχώρησε στη συντεχνιακή γραμμή της «εξαίρεσης» ζητώντας «διάλογο» με την κυβέρνηση.

Ο διασπαστικός ωστόσο κατήφορος της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που αντλεί δύναμη από τα αντιδημοκρατικά καταστατικά, δεν είχε τελειωμό και η υπονομευτική τακτική της συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση. Στο τριήμερο των δράσεων 26-28/09/2011, όπου το κτίριο της Καρόλου τελούσε υπό κατάληψη, η πλειοψηφία της ΠΟΣ, επειδή δεν κατάφερε να συντονιστεί με τα άλλα  ΜΜΜ, πήγε έναν «περίπατο εκτόνωσης» στις 26.09.2011 τους σιδηροδρομικούς στο υπουργείο οικονομικών. Στις 27.09.2011 όταν το κτίριο της Καρόλου βρισκόταν στη δεύτερη μέρα της κατάληψης και οι εργαζόμενοι της ΕΘΕΛ πραγματοποιούσαν στο πλαίσιο της 48ωρης απεργίας τους πορεία με απόφαση της συνέλευσής τους από την Oμόνοια στο υπ. οικονομικών ο πρόεδρος της ΠΟΣ ανακοίνωνε στους σιδηροδρομικούς  που  πρότειναν  κοινή πορεία με τους συνάδελφους της ΕΘΕΛ, ότι δεν υπάρχει καμιά διαδήλωση. Άχνα, όμως, δεν έβγαλε στις καταγγελίες των εργαζομένων της ΕΘΕΛ που επέστρεψαν μαζί με τους σιδηροδρομικούς στο κτίριο της Καρόλου, για τα ψέματα του δικού τους προέδρου, ούτε συμμετείχε στη συζήτηση που ακολούθησε, ανάμεσα στους συγκεντρωμένους σιδηροδρομικούς και στους εργαζόμενους της ΕΘΕΛ.

Η Αποκορύφωση της διασπαστικής τακτικής της πλειοψηφίας της ΠΟΣ συντελείται την επόμενη μέρα στις  28.09.2011 κατά τη  διάρκεια της δεύτερης μέσα στο Σεπτέμβρη  24ωρης απεργιακής μας κινητοποίησης, όταν κάτω από την καθολική απαίτηση των απεργών σιδηροδρομικών και των εργαζομένων της ΕΘΕΛ πραγματοποιούταν κοινή μηχανοκίνητη πορεία στις 12 το μεσημέρι στη συγκέντρωση των εργαζομένων όλων των ΜΜΜ  στο Υπουργείο Μεταφορών, ο πρόεδρος της Π.Ο.Σ έστελνε τους σιδηροδρομικούς  σε μια ήδη αναβληθείσα  συγκέντρωση στο σύνταγμα στις 2 το μεσημέρι, στην οποία τον έψαχναν  όσοι  πήγαν.

Τα ελάχιστα έως μηδαμινά επίσης ποσοστά συμμετοχής στις τελευταίες απεργίες και η παρουσία ενός μικρού μπλοκ σιδηροδρομικών στην απεργία της 05.10.2011 θέτουν επειγόντως το  ζήτημα της δημοκρατικής λειτουργικής οργανωτικής αναδιάρθρωσης του Σ.Κ των σιδηροδρομικών, καθώς επίσης και του ριζικού αναπροσανατολισμού του πλαισίου δράσης και των στόχων πάλης.

Συνάδελφοι – Συναδέλφισσες

Η ομαδική ιδιότυπη «αποχώρηση» όλων των «εκλεγμένων συνδικαλιστών της ΠΑΣΚ-Σ από φυσικά μέλη του σημερινού ΠΑΣΟΚ» αλλά όχι του χθεσινού, θα είχε στην τρέχουσα περίοδο κάποια αξία, αν περιείχε έστω ίχνη αυτοκριτικής και συνοδευόταν με ελάχιστα στοιχεία διαθέσεων απόκρουσης της αντεργατικής καταιγίδας.

    Τα πράσινα παπαγαλάκια που πριν από λίγους μήνες δεν ήταν μόνο μέλη του ΠΑΣΟΚ, αλλά σύμβουλοι και συνεργάτες της κυβέρνησης, όπως τα ίδια ομολογούν με την επιστολή τους προς τον γραμματέα του κόμματος, και έγιναν γκρινιάρες γαλιάντρες πριν από λίγους μήνες, όταν  «διαχώρισαν τη θέση τους από την κυβέρνηση και την πολιτική της», δεν μπορούν με ένα κείμενο «αποχώρησης» που επιβεβαιώνει τη διαχρονική διαπλοκή τους με την κυβέρνηση και την εργοδοσία  να το παίξουν αετοί των βουνών.

   Η αδυναμία τους, άλλωστε, πλην των άλλων ομολογημένων ανεπαρκειών τους, να κατανοήσουν τη βάρβαρη κυβερνητική αντεργατική πολιτική, την οποία υποστήριζαν με τη πάλη τους, για δημόσιο με κοινωνικό χαρακτήρα, αλλά ανταγωνιστικό σιδηρόδρομο και τώρα την καταγγέλλουν ως νεοφιλελεύθερη, δημιουργεί πλήθος εύλογων ερωτημάτων για την ικανότητα τους να αντιλαμβάνονται έστω και καθυστερημένα την πραγματικότητα και να διακρίνουν, χωρίς παρωπίδες και σκοπιμότητες, το χαρακτήρα των ασκούμενων πολιτικών, ώστε  να «καθοδηγούν»  από τη θέση της αυτοδυναμίας  το συνδικαλιστικό κίνημα.

    Η καλύτερη προσφορά των εκλεγμένων συνδικαλιστών της ΠΑΣΚ-Σ, αλλά και όλων των εκλεγμένων μελών του ΔΣ της Π.Ο.Σ και των σωματείων, η ανάδειξη των οποίων προήλθε κάτω από διαφορετικές συνθήκες και από άλλο εκλογικό σώμα, είναι η οργάνωση δημοκρατικών διαδικασιών μετάβασης από τη χρεοκοπημένη συντεχνιακή γραφειοκρατική οργάνωση του κινήματος στο κίνημα των ενιαίων αμεσοδημοκρατικών δομών, όπου οι αποφάσεις και οι δράσεις θα λαμβάνονται από τις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων. Σ' αυτές τις διαδικασίες που προ πολλού έχουν τεθεί και πρέπει παράλληλα με τους καθημερινούς αγώνες να ξεκινήσουν, δεν χωρούν, ούτε ευνοϊκές διακρίσεις, ούτε αποκλεισμοί στο όνομα προηγούμενων συσχετισμών. 'Όλοι οι εργαζόμενοι, οι παρατάξεις, οι συλλογικότητες  και φυσικά η ΠΑΣΚ-Σ με τον ήλιο ή χωρίς αυτόν, απαλλαγμένη από την αλαζονική συμπεριφορά της, καλούνται να συμβάλουν σ’ αυτή τη συλλογική προσπάθεια ταξικής αναγέννησης του κινήματος, που δεν μπορεί άλλο να περιμένει. 

     Συνάδελφοι – Συναδέλφισσες

    Έχουμε διανύσει ένα ελάχιστο μέρος της τρέχουσας παγκόσμιας πολύμορφης συστημικής κρίσης παρόμοιων και ίσως  μεγαλύτερων διαστάσεων, ως προς τις καταστροφικές της συνέπειες, απ’ αυτές της κρίσης της δεκαετίας του 1930 και βρισκόμαστε στην αρχή μιας μακράς περιόδου κοινωνικών αναμετρήσεων, στο έδαφος των οποίων θα κριθεί ποιά από τις δύο αντίπαλες κοινωνικές δυνάμεις και σε ποιό  βαθμό θα πληρώσει την κρίση.

    Από την άποψη αυτή δεν υπάρχουν απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ περιθώρια καθυστερήσεων ή αναμονών.  Αυτοί  οι πολιτικοί απατεώνες που εξυμνούν την υπαγωγή στο ΔΝΤ και στο διεθνή έλεγχο ως «ευλογία για τον τόπο»,  που εμφανίζουν τα προσκυνήματα τους προς την τρόικα ως «ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας υπέρ της πατρίδας» και δεσμεύθηκαν με πρωτοφανείς γραπτές δηλώσεις υπακοής να παραδώσουν γη, ήλιο, και νερό στους διεθνείς τοκογλύφους, στις πολυεθνικές και στους τραπεζίτες,  πρέπει τώρα με λαϊκούς  εργατικούς αγώνες να ανατραπούν.

    Η απομάκρυνση τους όμως από την κυβερνητική εξουσία δεν αρκεί από μόνη της, για να δώσει λύσεις στα εκρηκτικά προβλήματα της εποχής. Μαζί με τους κοινωνικοπολιτικούς όρους ανατροπής τους, που καθημερινά ενισχύονται με την ενότητα και την αποφασιστικότητα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, πρέπει να παλέψουμε για την άμεση συγκρότηση και την υλοποίηση ενός εργατικού πολιτικού πλαισίου διεξόδου από την καταστροφική καπιταλιστική κρίση.

    Όλοι και όλες μαζί στη 48ωρη Γενική Πολιτική Απεργία και στις πολύμορφες αγωνιστικές δράσεις ανατροπής της κυβέρνησης της βαρβαρότητας και του κοινωνικού κανιβαλισμού.

                                                 ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ                        

                                                Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ 

                  ΕΝΙΑΙΑΣ. ΤΑΞΙΚΗΣ. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ. ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ - ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΤΑΣ-Σ

Ε . Τ.  Α . Σ – Σ   

     ΕΝΙΑΙΑ  ΤΑΞΙΚΗ  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ – ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ

Συνάδελφοι – Συναδέλφισσες                                                                     Αθήνα  21.02.2011

Οι συχνές επικαιροποιήσεις του μνημονίου το οποίο υπογράψανε, όπως μας λένε, για να  μας σώσουν από την χρεοκοπία μετατρέπονται σε εφιάλτες της κοινωνικής πλειοψηφίας, καθώς αναβαθμίζουν και πολλαπλασιάζουν με γεωμετρική πρόοδο τα αντεργατικά μέτρα.

   Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς και τις υποσχέσεις της κατοχικής κυβέρνησης τα μέτρα κάθε νέας επικαιροποίησης αποδεικνύονται χειρότερα από τα μέτρα της προηγούμενης. Το πακέτο δε των μέτρων της προαγγελθείσας που βγάζει στο σφυρί έναντι 50 δις ΕΥΡΩ το μεγαλύτερο ποσοστό της δημόσιας περιουσίας και προβλέπει δραματική μείωση των κοινωνικών δαπανών ξεπερνά σε μέγεθος τα μέτρα όλων των προηγούμενων, καθώς δεν περιορίζεται στην παράταση της λιτότητας, αλλά περιέχει ως αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο της επιμήκυνσης αποπληρωμής  του  χρέους τεραστίου μεγέθους ιδιωτικοποιήσεις, χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, λειτουργώντας ως εντολοδόχος των πιο ακραίων  επιθετικών  πτερύγων  του πολυεθνικού και ντόπιου κεφαλαίου έχει ξεκινήσει με την καθοδήγηση της τρόικας     ( ΔΝΤ, ΕΕ,ΕΚΤ) και την ανοιχτή πολιτική στήριξη της ΝΔ, του Λ.ά.ος και της Ντόρας μια αντεργατική επίθεση διάρκειας που επεκτείνεται πέρα από τα όρια της κοινοβουλευτικής της θητείας. Επιδιώκει να διαμορφώσει και το ομολογεί ανοιχτά με την ανάπτυξη της φασίζουσας λογικής το έδαφος πάνω στο οποίο σχεδιάζουν να επιβάλουν ένα ολοκληρωτικό κοινοβουλευτικό καθεστώς μέσω μια κυβέρνησης εθνικής ενότητας ή εθνικής σωτήριας.

Οι πρόσφατοι αγώνες παρά τη διάρκεια και τη μαζικότητα που τους διέκρινε έναντι των προηγούμενων δεν κατάφεραν να προκαλέσουν σοβαρές ρωγμές στην κυβερνητική πολιτική και να αναχαιτίσουν την επίθεση. Η βάρβαρη αντεργατική πολιτική στηρίχθηκε άλλοτε συγκαλυμμένα και άλλοτε απροκάλυπτα από τις πλειοψηφίες των οργάνων του Σ.Κ, οι οποίες εγκατέλειψαν το ρεφορμιστικό πλαίσιο διεκδίκησης και διολίσθησαν προς μια ακραία συμβιβαστική γραμμή που βάζει πλάτη στο πέρασμα της αντεργατικής πολιτικής  και ξεπουλάει τους εργατικούς αγώνες.

Η κυριαρχία πάνω από τρεις δεκαετίες του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού στις διοικήσεις των οργάνων του Σ.Κ και ο εκμαυλισμός των συνειδήσεων μεγάλης μερίδας εργαζομένων συνέβαλλε στην μετατροπή των συνδικάτων  από όργανα συντονισμού της ταξικής πάλης σε φορείς προώθησης των κυβερνητικών και εργοδοτικών επιλογών σε τέτοιο βαθμό, που ο χαρακτηρισμός τους ως ρεφορμιστικά είναι κάτι περισσότερο από επιεικής. 

Οι  πλειοψηφίες των  διοικήσεων  της ΓΣΕΕ και  της ΑΔΕΔΥ, των περισσότερων εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών έχουν προ πολλού προσχωρήσει στο εναλλασσόμενο κυβερνητικό και εργοδοτικό στρατόπεδο. Η διαχρονική άλλωστε «προαγωγή» των συνδικαλιστικών στελεχών σε θέσεις διευθυντικών στελεχών στο δημόσιου τομέα, βουλευτών, ευρωβουλευτών και υπουργών τεκμηριώνει την άποψη περί «πουλημένων συνδικαλιστών» και δεν αφήνει περιθώρια αμφισβητήσεων  «για του λόγου το αληθές». 

Από τον κανόνα δεν ξεφεύγει η πλειοψηφία των συνδικαλιστικών στελεχών της ΠΟΣ, τα οποία παρ’ ότι δεν κατάφεραν μέχρι τώρα να γίνουν βουλευτές ή υπουργοί ανταμείφτηκαν για τις υπηρεσίες τους. Οι περισσότεροι εξ αυτών «προαχθήκανε» στην ανώτερη βαθμίδα της υπηρεσιακής ιεραρχίας της ειδικότητάς τους, κάποιοι έγιναν γενικοί διευθυντές και κάποιοι πήραν «προαγωγή» σε ανώτερες θέσεις των κομματικών τους παρατάξεων.

Όσο και αν προσπαθούν οι συνδικαλιστές των πυλώνων του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού να αποτινάξουν με «λόγους δεκάρικους» την κατηγορία περί «πουλημένων» δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα. Υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα από τις διατυπωμένες θέσεις αλλά και τις πρακτικές τους που αποδεικνύουν τους διαχρονικούς στενούς δεσμούς τους με τις κυβερνήσεις και τις διοικήσεις, στις οποίες παρείχαν απλόχερη στήριξη.

Η ΔΑΚΕ σε ανακοίνωσή της στις 04.06.2009 τοποθετείται ως εκπρόσωπος της τότε  κυβέρνησης και της τότε Διοίκησης και ταυτίζεται με αυτές, καθώς «απαντώντας»  στην ΠΑΣΚ-Σ αναφέρει, σαν να ήταν η ίδια στην κυβέρνηση, ότι « οφείλουμε να θυμίσουμε ότι κανείς δεν γνωρίζει τι παραλάβαμε και τι απομένει από τις περιβόητες προγραμματικές συμφωνίες για το τροχαίο υλικό». Έφτασε στο σημείο να εκφράσει την ικανοποίησή της με την ανακοίνωση στις 03.11.2010 επειδή η ΝΔ δεν ψήφισε κάποια άρθρα του  νόμου 3891  και τέλος να δηλώνει στην ανακοίνωσή της 20.01.2011 ότι «καταγγέλλουμε τη διαδικασία που ακολουθεί η κυβέρνηση, το αρμόδιο υπουργείο αλλά και οι   

Διοικήσεις των εταιρειών και διαχωρίζουμε τη θέση μας γιατί δεν θέλουμε να είμαστε συνεργοί στο έγκλημά που διενεργείται εις βάρος των συναδέλφων μας  και του σιδηροδρόμου» και να τονίζει ότι « Δηλώνουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι για εμάς  όσοι υποχρεωθούν σε μετάταξη θεωρούνται «πολιτικά διωχθέντες» και δεσμευόμαστε να παλέψουμε για την αποκατάσταση όλων των συναδέλφων με την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού» !!! Δηλ. ομολογεί ότι μέχρι 20.01.2011 συμμετείχε ενεργά στην υλοποίηση του νόμου και αποφάσισε να διαχωρίσει τη θέση της χωρίς φυσικά να ξεχάσει να ανακοινώσει την πρώτη προεκλογική της δέσμευση.

Η ΠΑΣΚ-Σ πρόσφερε με πάθος στήριξη στην κυβέρνηση ακόμα και όταν οι προεκλογικές κοροϊδίες του «λεφτά υπάρχουν» είχαν αντικατασταθεί με αντεργατικά μέτρα και κατηγορούσε με την ανακοίνωσή της στις 08.02.2010 όσους εναντιώνονταν στη βάρβαρη νεοφιλελεύθερη πολιτική για «ετερόκλητες  και στρατηγικές συμμαχίες πολιτικών δυνάμεων» που θέλουν να κάνουν κακό στο ΠΑΣΟΚ και την ΠΑΣΚ-Σ.  Ανακοίνωσε με φραστικούς λεονταρισμούς στις 09.12.2010 ότι αποφάσισε τάχα «να διακόψει κάθε δεσμό με αυτές τις πολιτικές και τους εκφραστές της» άλλα διολίσθησε ακόμα περισσότερο προς τις κυβερνητικές θέσεις. Στήριξε την κυβέρνηση στην εφαρμογή του νόμου και για αυτό προέτρεπε εμμέσως άλλα καθαρά τους σιδηροδρομικούς να κάνουν αιτήσεις    « εθελούσιας μεταφοράς» και στράφηκε κατά της κατάληψης των γραφείων της Καρόλου, που αποφάσισαν οι σιδηροδρομικοί για να μπλοκάρουν στην πράξη την εφαρμογή του νόμου.  

Οι δύο συνιστώσες του κυβερνητικού- εργοδοτικού συνδικαλισμού, άλλοτε συγκαλυμμένα και άλλοτε απροκάλυπτα πρόσφεραν και εξακολουθούν να προσφέρουν αλληλοκατηγορούμενες σημαντική βοήθεια στην εφαρμογή του νόμου, καθώς διευκόλυναν με το συντεχνιακό πλαίσιο πάλης την ενεργοποίηση του « κοινωνικού αυτοματισμού» και διέσπασαν πριν από την ψήφιση του νόμου τους αγώνες των σιδηροδρομικών με την προκήρυξη στάσεων εργασίας ανά ειδικότητα και ανά περιοχή. Μετά την αναστολή της τελευταίας 48ωρης απεργίας και τη δέσμευση της ΠΟΣ «να αποδείξει ότι οι σιδηροδρομικοί θέλουν ένα  Δημόσιο – Σύγχρονο – Κοινωνικό και Ανταγωνιστικό σιδηρόδρομο» (η υπογράμμιση  δική μας) «επικαιροποιήθηκε» το πλαίσιο της συνεργασίας, στο οποίο η πλειοψηφία της Διοίκησης της ΠΟΣ  διεκδικεί  θέση  συμβούλου στο πλάι της εργοδοσίας.

Τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς;  απ’ αυτούς τους συνδικαλιστές που «εκλέγονται» επειδή είναι στελέχη των κυβερνητικών κομμάτων, απ’ αυτούς που δεν αποπέμπουν από το Δ.Σ του Λαρισαϊκού τον Γεν Γραμματέα, ο όποιος έχει απολυθεί από τον ΟΣΕ εξαιτίας της εμπλοκής του  στο σκάνδαλο  εκποίησης του παλιού υλικού (σκραπ) και του αποδίδονται από τα υπηρεσιακά πορίσματα 4 κακουργήματα, απ’ αυτούς που παλεύουν για έναν «ανταγωνιστικό» ΟΣΕ  αλλά δεν βγάζουν άχνα για τη σύναψη συμβάσεων με αναδρομική μάλιστα ισχύ «των δικών τους παιδιών», τα οποία  πήραν στο τέλος του 2010 τη σύνταξή τους για να γλυτώσουν τις συνέπειες του ασφαλιστικού και τώρα πασχίζουν να παραμείνουν ως σωτήρες  στον ΟΣΕ και στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι 

Αν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καταφέρει με τη στήριξη  των μηχανισμών του συστήματος και του κυβερνητικού συνδικαλισμού να εφαρμόσει  το σύνολο των μέτρων τότε δεν θα μιλάμε για μια ακόμα υποβάθμιση του επιπέδου διαβίωσης αλλά για τη συνολική συντριβή των κοινωνικών όρων της ζωής μας.

Αν δεν πετύχουμε νίκες στις τρέχουσες καθοριστικές κοινωνικές αναμετρήσεις και αν δεν βάλουμε τώρα με τους μαζικούς ταξικούς αγώνες ένα αποφασιστικό τέλος στις αντεργατικές πολιτικές τότε δεν θα μιλάμε για απώλειες μερικών ακόμα μαχών  αλλά για μια κρίσιμη δική μας ήττα και νίκη των αντιδραστικών πολιτικών, που υποθηκεύουν τις ζωές μας και τις ζωές των επόμενων γενιών.

Για να αντιστρέψουμε όμως το κλίμα της διάσπαρτης απογοήτευσης και να κερδίσουμε τις επόμενες μάχες που θα κρίνουν την έκβαση του ολοκληρωτικού κοινωνικού πολέμου πρέπει να απορρίψουμε μαζικά τα συντεχνιακά πλαίσια των συμβιβασμένων μηχανισμών  και να χαράξουμε μια άλλη γραμμή πλεύσης με ανατρεπτικό περιεχόμενο

Στη γενική απεργία στις 23 Φλεβάρη πρέπει να δώσουμε μαζικό παρών, όχι για να στηρίξουμε το άσφαιρο πλαίσιο των συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών, αλλά για να ενώσουμε τη φωνή μας με όλους τους εργαζόμενους και να μετατρέψουμε με τη συμμετοχή μας στην απεργία και στη διαδήλωση τη «ντουφεκιά» των εικοσιτεσσάρων ωρών σε πανεργατικό αγώνα διάρκειας με στόχο την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής και των φορέων της.

Στη βάση αυτού του πλαισίου σας καλούμε στη απεργιακή συγκέντρωση -συνέλευση που διοργανώνει η Συντονιστική Επιτροπή Σιδηροδρομικών Αττικής ώρα 10:00 στα γραφεία του ΟΣΕ (Καρόλου) όπου  θα αποφασιστούν οι άμεσες παρεμβάσεις και τα επόμενα σχέδια δράσης.

        Η  ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ  Ε . Τ.  Α . Σ – Σ  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ε .Τ. Α . Σ – Σ ΑΘΗΝΑ  07.12.2010

ΕΝΙΑΙΑ  ΤΑΞΙΚΗ  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ – ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ 

Χάθηκαν μάχες γιατί χτυπήθηκαν από την οργανωμένη δύναμη των αντιπάλων μας (ΔΝΤ, ΕΕ, Κεφάλαιο, κυβέρνηση) και αγώνες που δεν δόθηκαν γιατί υπονομεύθηκαν από τη συμβιβαστική συνδικαλιστική γραμμή των θεσμικών μας οργάνων(Γ.Σ.Ε.Ε, ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ , ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ).

Ο πόλεμος όμως δεν τελείωσε, οι μεγάλες μάχες για την ίδια τη ζωή μας βρίσκονται μπροστά μας.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Με προεδρικά διατάγματα, που φέρνουν στις μνήμες μας την εμφάνιση των ΤΑΝΚΣ στους δρόμους της  Αθήνας πριν από 43 χρόνια, τέθηκαν σε ισχύ οι αντεργατικές διατάξεις του νόμου 3891, του πιο ανελέητου ίσως στη σύγχρονη ιστορία αντεργατικού –αντιλαϊκού νόμου.

Όπως τότε, η χούντα των συνταγματαρχών με τη στήριξη των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ ήθελε να βάλει για λογαριασμό του κεφαλαίου στο γύψο τα δημοκρατικά δικαιώματα και έστελνε τα ΤΑΝΚΣ για την αποκατάσταση της «καθεστηκυίας τάξης» έτσι και τώρα, η κοινοβουλευτική χούντα των ΠΑΣΟΚΑΡΧΩΝ  με τη στήριξη της τρόικας μας πυροβολεί με τους δημοσιογραφικούς παπαγάλους από το γυαλί της TV και εκδίδει για λογαριασμό των κρατικοδίαιτων βιομηχάνων νόμους που σκορπούν το θάνατο στη λαϊκή πλειοψηφία. Τα τρομοκρατικά χτυπήματα των «αγορών» και του πολιτικού τους προσωπικού που θέλουν να μας γονατίσουν πριν αντιδράσουμε δεν έχουν τελειωμό.

Η τρομοκρατική δημοσιοποίηση στο διαδίκτυο φωτογραφικής λίστας πλεονάζοντος προσωπικού, αντί να χρησιμοποιηθεί από το προεδρείο της ΠΟΣ ως αφετηρία σύγκρουσης με την κυβέρνηση, για την ανατροπή στην πράξη του νόμου χρησιμοποιήθηκε με τον πιο άθλιο τρόπο ως ευκαιρία διολίσθησης προς μια συμβιβαστική γραμμή, που κάνει διακριτή πλέον την πρόθεσή του να συμμετέχει στους «διαλόγους» των  όρων χειροτέρευσης των σιδηροδρομικών.

Οι σκηνοθετημένες παραστάσεις προς τα Δ.Σ των εταιρειών από τα οποία το προεδρείο της ΠΟΣ  ζητούσε, διάψευση ή επιβεβαίωση της γνωστής λίστας και ήθελε να μάθει, αν έχουν τεθεί σε ισχύ οι διατάξεις του νόμου τη στιγμή που γνώριζε ότι αυτές είχαν ενεργοποιηθεί με τα προεδρικά διατάγματα, ξεπερνούν κάθε έννοια σοβαρότητας και μετατρέπουν, δυστυχώς, το συνδικαλιστικό κίνημα σε παιδική χαρά.

Το προεδρείο της ΠΟΣ και κατ’ επέκταση η συντριπτική πλειοψηφία των μελλών του ΔΣ της ΟΜΟΣΠΟΝΝΔΙΑΣ έχουν απορρίψει σε αντίθεση με τις διακηρύξεις τους κάθε σκέψη προσανατολισμού προς την κατεύθυνση της αποφασιστικής παρεμπόδισης στην πράξη του θανατηφόρου νόμου για τους  σιδηροδρομικούς και το λαό. Η αποφυγή μάλιστα λήψης συγκεκριμένων αποφάσεων και δράσεων κατά των ενεργοποιημένων με τα προεδρικά διατάγματα άρθρων του νόμου, τα οποία αποτελούν τα καθοριστικά πεδία των μαχών της τρέχουσας  περιόδου, αφήνει ελεύθερο χώρο στην ηγετική ομάδα της ΠΑΣΚ-Σ που έχει κάνει σημαία της το «καρότο» της εθελοντικότητας και δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση  ότι θα παλέψει για την ικανοποίηση των αιτήσεων εθελούσιας μεταφοράς. 

Πρέπει να  πάρει καθαρή θέση  η ηγετική ομάδα της ΠΑΣΚ-Σ, που έχει την αυτοδυναμία στο ΔΣ της ΠΟΣ και να τοποθετηθεί δημοσίως αν παλεύει για την ανατροπή νόμου. Να απαντήσει στα ερωτήματα των σιδηροδρομικών που ταλαντεύονται ανάμεσα στην υποβολή ή μη αίτησης εθελούσιας μεταφοράς, πώς θα διασφαλίσουν την εργασία τους στον «φορέα υποδοχής»; τη στιγμή που ανακοινώθηκε μείωση 150.000 χιλιάδων θέσεων εργασίας  στο δημόσιο τομέα μέσα σε δύο χρόνια  και με ποιούς τρόπους θα εξασφαλιστεί η μεταφορά τους  στις θέσεις προτίμησης; αν για 3 θέσεις εργασίας υποβληθούν 20 αιτήσεις. 

Ανεξάρτητα με τα πλαίσια πάλης της ΠΟΣ και της ΓΣΣΕ, με τα οποία διαφωνούμε ριζικά καλούμε τους σιδηροδρομικούς να συμμετέχουν μαζικά στις απεργιακές κινητοποιήσεις στις 08.12.2010 και στις 15.12.2010 για να διεκδικήσουν  την κατάργηση του νόμου βαμπίρ των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων και την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής  και όχι για το «κυβερνητικό αλαλούμ» κατά  του  οποίου  καλεί το προεδρείο της ΠΟΣ με το δελτίο τύπου 02.12.2010. Καλούμε επίσης τους σιδηροδρομικούς να μην υποβάλλουν αιτήσεις εθελουσίας «μεταφοράς» γιατί έτσι υποκύπτουν στους εκβιασμούς της κυβέρνησης και  συναινούν στην εφαρμογή του νόμου, χωρίς να διασφαλίζουν τη θέση εργασίας στο λεγόμενο «φορέα υποδοχής»                                

Με την ανυποχώρητη πάλη μας να δημιουργήσουμε πολλά «κυβερνητικά αλαλούμ»και να μετατρέψουμε τους αγώνες μας σε ανοιχτή αναμέτρηση με την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης.

Δεν δίνουμε σε κανέναν καμιά «λευκή εξουσιοδότηση» χειρισμών ή διαπραγματεύσεων, αλλά διεκδικούμε ανοιχτές δημοσιές συνελεύσεις, στις οποίες θα παίρνονται όλες τις κρίσιμες αποφάσεις και θα υλοποιούνται από τους ίδιους  εργαζόμενους  μέσα από ανακλητές  επιτροπές.

    Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ Ε.Τ.Α.Σ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΣΕ. ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ  ΔΝΤ- ΕΕ.

      ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ 25,26,27 και 29 ΟΚΤΩΒΡΗ 2010

                                                                                                                                      Αθήνα 25.10.2010

Με την«επιστημονική» διάγνωση των ΔΝΤ, ΕΕ και τις διαδικασίες του κατεπείγοντος εισάγεται  συνοδευόμενος με τα εργαλεία του «επικαιροποιημένου μνημονίου» σήμερα 25.10.2010 στο«χειρουργικό κρεβάτι»της βουλής ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ. Ο βαριά πληγωμένος και λεηλατημένος από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα των ποικιλόμορφων συμμοριών πολύπαθος οργανισμός οδηγείται κάτω από τις εντολές και την αυστηρή επίβλεψη της τρόικα σε ακρωτηριασμό με παράλληλη μετατροπή του σε πρότυπο βαμπίρ των συλλογικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Η δρομολόγηση της ψήφισης στη βουλή του πιλοτικού για όλες τις ΔΕΚΟ Σ/Ν εκποίησης-ιδιωτικοποίησης του ΟΣΕ και κατακρεούργησης των τσεκουρωμένων εργατικών δικαιωμάτων ανοίγει την αυλαία ενός νέου σκληρότερου γύρου αντεργατικής επίθεσης, που όμοιός του ίσως να μην έχει υπάρξει  στο παρελθόν.

Η προώθηση με μεγαλύτερη ένταση της φασίζουσας κυβερνητικής επιχειρηματολογίας από τους εντεταλμένους παραμυθολόγους των ΜΜΕ που αναμασούν ως μηρυκαστικά τις νεοφιλελεύθερες μπουρδολογίες  περί απαλλαγής τάχα του λαού από το «χρέος» και το «έλλειμμα» του ΟΣΕ και των άλλων ΔΕΚΟ, αλλά και από τους «υψηλά αμειβόμενους» σήμερα σιδηροδρομικούς και αύριο από όλους τους εργαζόμενους, δείχνει την απόφαση της κυβέρνησης των ΔΝΤ- ΕΕ να συγκρουσθεί μέχρι τελικής πτώσης ξανά με τους εργαζόμενους των ΔΕΚΟ και τους δημοσίους υπάλληλους για λογαριασμό του κεφαλαίου. 

 Στην προσπάθειά τους να πείσουν την κοινή γνώμη οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ξεπέρασαν μαζί με τους Πρετεντέρηδες, τους Καψήδες, τους Αυτιάδες, τους Παπαδημητρίου του σκάι, την Κα Μακρή του άλτερ  και τους όμοιούς τους κάθε όριο. Δεν διαστρεβλώνουν μόνο την πραγματικότητα με την παρουσίαση χαλκευμένων στοιχείων, αλλά προσπαθούν ακόμα με τα«κροκοδείλια δάκρυα» που«χύνουν» για τους συνταξιούχους και τους άνεργους στο αντιδραστικό γυαλί της TV να ενεργοποιήσουν με τον πιο άθλιο τρόπο τις διαδικασίες του«κοινωνικού αυτοματισμού». Έφτασαν στο σημείο οι θεομπαίχτες να λένε στους χτυπημένους από την οικονομική κρίση και τα αντεργατικά μέτρα συνταξιούχους και άνεργους ότι θα πάρουν κανονικά τις συντάξεις τους και θα έχουν ελπίδα να βρουν δουλειά αν συνεργήσουν στα «συμβόλαια θανάτου»των σιδηροδρομικών και των εργαζομένων που έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Δεν μας λένε όμως ακόμα και με τις δικές τους θεωρητικές νεοφιλελεύθερες αναλύσεις οι αυτόκλητοι  σωτήρες του λαού που έχουν παραδεχτεί ότι ο ΟΣΕ και οι ΔΕΚΟ έχουν χρησιμοποιηθεί ως πεδία εξυπηρέτησης επιχειρηματικών συμφερόντων, μίζας και εκλογικής πελατείας, πώς θα απαλλάξουν το λαό  από το συσσωρευμένο «χρέος» και το «έλλειμμα», όταν αυτά αναλαμβάνονται από το δημόσιο και ξεπουλιούνται όσο-όσο όλα τα περιουσιακά στοιχεία για να ξεχρεωθούν οι ντόπιοι και διεθνείς τοκογλύφοι.   

Αφού απολύουν 2300 εργαζόμενους και απαλλάσσουν με την κατάργηση των κανονισμών και των ΣΣΕ τον ΟΣΕ από το μισθολογικό κόστος, γιατί αυξάνουν τις τιμές των εισιτηρίων και καταργούν από 01.01.2011 κάθε είδους υφιστάμενων τιμολογιακών  υποχρεώσεων (φοιτητικά, στρατιωτικά, κάρτες τρίτης ηλικίας κλπ);

Η αναγγελία της άμεσης εκπόνησης και εφαρμογής αντίστοιχων Σ/Ν στις δημόσιες συγκοινωνίες και στην ενέργεια προμηνύουν στις συνθήκες όξυνσης της συστημικής οικονομικής κρίσης μέτρα ακόμα χειρότερα, από όσα περιέχονται στο σχέδιο«εξυγίανσης του ΟΣΕ», για το σύνολο των συλλογικών λαϊκών κατακτήσεων.

Αυτή η προκλητικά βαθειά αντιλαϊκή πολιτική που ευθέως διαλαλεί ότι μετατρέπει τα κοινωνικά αγαθά σε εμπορεύματα για να δημιουργήσει ένα νέο πεδίο κερδών στο κεφάλαιο και ομολογεί ότι δεν πρόκειται να ωφεληθούν ούτε οι χρήστες των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ), ούτε τα λαϊκά στρώματα, πρέπει άμεσα να ανατραπεί, πριν γίνει πανούκλα  και ξεκινήσει την  καταστροφική της ισχύ.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια αναμονών και ελπίδων. Η υπεράσπιση των λαϊκών συλλογικών κατακτήσεων δεν είναι υπόθεση απλής διαχείρισης ώστε να αφεθεί στα χέρια της πλειοψηφίας των εργατοπατέρων της  ΓΣΕΕ και των ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ των ΔΕΚΟ. Αυτών που συνθέτουν ύμνους στο μνημόνιο και υπονομεύουν κάθε ενωτική αγωνιστική δράση, αυτών που διακηρύσσουν ότι δεν είναι δογματικοί και δηλώνουν με περίσσιο θάρρος ότι δεν τους φοβίζει η απελευθέρωση και η ιδιωτικοποίηση γιατί ελπίζουν, όπως και στο παρελθόν ότι θα «ανταμειφθούν» με νέους ρόλους στις επερχόμενες ανακατατάξεις.  

Καμιά ανακωχή με το νόμο. Κανένας διάλογος με την κυβέρνηση των«πράσινων» επενδύσεων που καταστρέφει το πιο οικολογικό μέσο μεταφοράς. Κανένας διάλογος με τους διορισμένους συμβούλους που καταρτίζουν λίστες και σχεδιάζουν μεσαιωνικά εργασιακά καθεστώτα, πρότυπα για όλους τους εργαζόμενους. Καμιά αποδοχή των επικίνδυνα αναπτυσσόμενων πολύμορφων διασπαστικών γραμμών της συναίνεσης και της συναλλαγής για να «περισώσουμε ότι μπορούμε» για τους εαυτούς μας ή για να αποτελέσουμε εξαίρεση  και ας «πληρώσουν το μάρμαρο» όλοι  οι άλλοι, οι χρηστές των (ΜΜΜ) και ο λαός.

Όλοι μαζί στους δρόμους των αγώνων με πλαίσιο πάλης την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και εργατικό πολιτικό πρόγραμμα αποτροπής της επερχόμενης κοινωνικής καταστροφής   

 Η νίκη των σιδηροδρομικών θα είναι νίκη όλων των εργαζομένων

        ΕΝΙΑΙΑ  ΤΑΞΙΚΗ  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ-ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ/Ε.Τ.Α.Σ-Σ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΤΑΣ-Σ

Ε .Τ. Α . Σ – Σ ΑΘΗΝΑ  12.10.2010

ΕΝΙΑΙΑ  ΤΑΞΙΚΗ  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ – ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ

            Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι                                                                                                                             

Η κατάθεση με ταχύρυθμες διαδικασίες προς ψήφιση στη βουλή του σχεδίου νόμου εκποίησης – ιδιωτικοποίησης του ΟΣΕ και κατάργησης των εργασιακών μας δικαιωμάτων άνοιξε την όρεξη των πολιτικών υπαλλήλων του νεοφιλελευθερισμού που ζητούν «εδώ και τώρα» για χάρη των αφεντικών τους, όχι μόνο το κλείσιμο του ΟΣΕ, αλλά και ολόκληρου του δημόσιου τομέα με το ταυτόχρονο πέταγμα στο δρόμο όλων των εργαζομένων.

Η ακραία επιθετική γραμμή του κεφαλαίου και της κυβέρνησης του ΔΝΤ κατά του δημόσιου τομέα ως επιλογή διεξόδου από την καπιταλιστική οικονομική κρίση προμηνύει χειρότερα μαντάτα από όσα περιέχονται στο σχέδιο«εξυγίανσης», για το σύνολο των συλλογικών κατακτήσεων της εργατικής τάξης.

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις του Διοικητικού συμβουλίου της Π.Ο.Σ που έφτασε στο σημείο να ταυτίσει στην ανακοίνωση της 28.09.2010 τον εαυτόν του με το κίνημα και οι σχεδιασμένες με συνωμοτικό τρόπο αποσπασματικές δράσεις μιας ομάδας συνδικαλιστών δεν κατάφεραν να αποτρέψουν την κατάθεση του σχεδίου νόμου.

Το σχεδιασμένο διασπαστικό απεργιακό πρόγραμμα ανά περιοχή και ειδικότητα μετά την πραγματοποίηση της 24ωρης παράνομης απεργίας στις 14.09.2010 και το αντιφατικό πλαίσιο πάλης του προεδρείου της ΠΟΣ η πλειοψηφία του όποιου πιστεύε,ι ότι μπορεί να πετύχει την απόσυρση του νομοσχεδίου και να διατηρήσει τον κοινωνικό χαρακτήρα του ΟΣΕ χωρίς ανατροπή της πολιτικής του μνημονίου, δεν προκάλεσαν μόνο συγχύσεις στους σιδηροδρομικούς που έψαχναν να βρουν πότε απεργούν, αλλά «υπονόμευσαν» την ενότητα των αγώνων τους και έδωσαν τη δυνατότητα στο υπουργείο υποδομών να φέρει με άνεση και μάλιστα χωρίς καμιά μεταβολή το σχέδιο νόμου στη βουλή.

Χάθηκε η πρώτη μάχη, αλλά  δεν χάθηκε  ο πόλεμος.

Για να κερδίσουμε όμως τις επόμενες και πιο καθοριστικές μάχες που θα κρίνουν την έκβαση του ολοκληρωτικού πλέον κοινωνικού πολέμου πρέπει να χαράξουμε σε επίπεδο κοινωνικοπολιτικού προσανατολισμού μια ριζικά αντίθετη από την ακολουθούμενη  γραμμή πλεύσης. Χρειάζεται να  αντιπαρατεθούμε συνολικά με την αντεργατική πολιτική του μνημονίου και να αναζητήσουμε λύσεις έξω από το πλαίσιο του χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος.

Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να κόψουμε κάθε σχέση με όλους εκείνους που υμνολογούν το μνημόνιο και ζητούν «θυσίες» για τη «σωτηρία της πατρίδας» την ίδια στιγμή που την ξεπουλάνε στους ντόπιους και διεθνείς τοκογλύφους. Πρέπει  να βρεθούμε απέναντί από την σημερινή ηγεσία της ΓΣΕΕ  που με τον ανεκδιήγητο πρόεδρο της έχει πάρει οριστικό «διαζύγιο» από τις εργατικές ανάγκες και έχει μετατραπεί σε αποφασιστικό όργανο πολιτικής που ασκείται από «εκπροσώπους εργαζομένων» για όφελος των εργοδοτών. 

 Πρέπει να απορρίψουμε άμεσα τις χρεοκοπημένες τακτικές του «διαλόγου και της συναίνεσης» και να αναπτύξουμε με την μεγαλύτερη συμμετοχή των εργαζόμενων στη λήψη και την υλοποίηση των αποφάσεων ανεξάρτητους μαζικούς αγώνες χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Οι ενημερωτικές συγκεντρώσεις στους χώρους εργασίας πρέπει να μετατραπούν σε συνελεύσεις αποφασιστικού χαρακτήρα που θα διαμορφώσουν το πρόγραμμα και τους στόχους του αγώνα.  

Πρέπει να  αναζητήσουμε συμμάχους και να συγκροτήσουμε μέτωπο κοινής πάλης  όχι μόνο με τους εργαζόμενους των άλλων ΔΕΚΟ στο μονοσήμαντο συντεχνιακό πλαίσιο της διατήρησης των εργασιακών μας κατακτήσεων, αλλά να αναβαθμίσουμε και να διευρύνουμε το μέτωπο πάλης με το σύνολο των κοινωνικών ομάδων, που καλούνται να πληρώσουν το τίμημα της ιδιωτικοποίησης με την αύξηση της τιμής του εισιτηρίου.

Οι αγώνες που άρχισαν θα κρατήσουν πολύ. Η αναθεώρηση των δημοσιονομικών μεγεθών ελλείμματος και χρέους του 2009 αξιοποιείται ήδη από την κυβέρνηση και την τρόικα για λήψη σκληρότερων αντεργατικών μέτρων μετά τις εκλογές.

Στον κηρυγμένο μακροχρόνιο πόλεμο πρέπει να απαντήσουμε ενιαία με ανυποχώρητους οργανωμένους μαζικούς ταξικούς  αγώνες.

Καμιά ανακωχή και καμιά γέφυρα συνεννόησης δεν πρέπει να χτιστεί προς την πλευρά της συναίνεσης που ετοιμάζονται να στήσουν  για λίγα ψίχουλα  οι επίδοξοι εκφραστές του διαλόγου.   

Κανένας διάλογος με αυτούς που παριστάνουν τους κυβερνήτες της χώρας. Με αυτούς που ζήτησαν την εξουσία για να μας σώσουν από τη  δεξιά και τη χρησιμοποιούν εναντίον μας για λογαριασμό των βιομηχάνων και των τραπεζιτών.

Όχι στο συμβιβασμό και την υποταγή. Όλοι στον αγώνα για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής.

                           Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ Ε.Τ.Α.Σ-Σ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΝΕΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ 5 ΟΚΤΩΒΡΗ 2010

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η προαναγγελθείσα με το επικαιροποιημένο μνημόνιο νέα αντεργατική καταιγίδα που σαρώνει το σύνολο των κοινωνικών όρων της ζωής μας έχει πάρει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις. Μετά τις μειώσεις των μισθών και τη διάλυση του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης, προωθούν με την επίκληση του «δημόσιου συμφέροντος» και τη διαδικασία του κατεπείγοντος το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τη διάλυση –και μέσω εργολαβιών - των εργασιακών σχέσεων.

Για την έκβαση των κυβερνητικών σχεδίων και την ανατροπή τους, καθοριστική θα είναι η εξέλιξη της μάχης που δίνουν οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ και των άλλων οργανισμών αυτή την περίοδο. Η κυβερνητική επίθεση ξεκινάει με την κατάθεση προς ψήφιση του νομοσχεδίου εκποίησης – ιδιωτικοποίησης του ΟΣΕ, και θα συνεχιστεί με την ιδιωτικοποίηση των υπόλοιπων ΔΕΚΟ.

Στις 30/9/10 εργαζόμενοι από τις ΔΕΚΟ συναντηθήκαμε ανοικτά και ανταλλάξαμε τις πρώτες σκέψεις, για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Χρειάζεται να συζητήσουμε, εμείς οι εργαζόμενοι, για το σχεδιασμό της κοινής μας δράσης και την οργάνωση των αγώνων μας.

Σας καλούμε να συμμετέχετε στη νέα ανοιχτή συνάντηση, που θα γίνει την Τρίτη 5 Οκτώβρη, στις 19.00 στα γραφεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, Κάνιγγος 6, 4^ος όροφος.

Η ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ

 ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ – ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΟΣΕ

 ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ (ΔΕΚΟ)

ΟΧΙ στην ΑΝΑΜΟΝΗ, τον ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΟ και την ΥΠΟΤΑΓΗ. ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΕΚΟ ΤΩΡΑ!

ΚΑΤΣΙΑΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΟΣΕ

ΣΟΥΜΕΛΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ, ΟΣΕ

ΜΑΝΙΚΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΘΕΛ

ΣΤΕΦΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΟΤΕ

ΦΩΛΙΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, ΟΤΕ

ΚΙΤΣΑΤΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ, ΕΛΤΑ

ΚΑΛΑΜΠΟΚΑΣ ΣΩΤΗΡΗΣ, ΕΛΤΑ

ΒΟΥΡΑΖΕΡΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, ΜΟΔ

ΔΡΑΓΑΝΙΓΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ, ΜΟΔ

ΤΣΙΑΝΤΗΣ ΝΙΚΟΣ, ΔΕΗ

ΤΣΟΥΝΗ ΒΑΣΩ, ΠΕΚΟΠ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΕΣ από ΟΣΕ, ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ, ΤΡΑΜ, ΕΘΕΛ,  ΗΛΠΑΠ

ΚΑΛΟΥΝ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ, ΠΕΜΠΤΗ 30/9, ώρα 18.30, στα γραφεία του ΕΚΑ

           

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Οι σχεδιασμοί, που μεθοδεύονται χρόνια για την διάλυση του ΟΣΕ και για το πέρασμα όλων των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας στα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου, επιταχύνονται με το μνημόνιο του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ε.Ε. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνεπικουρούμενη από τη Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ προωθεί άμεσα το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση του, το οποίο, όπως διαλαλεί, θα αποτελέσει πρότυπο για όλες τις δημόσιες συγκοινωνίες.

Με νόμους προωθούν το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ μέσα από τη μετοχοποίηση, τη διάσπαση των τομέων, την παραχώρηση του management, την απαξίωση τους μέχρι και την οριστική διάλυση. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνώντες χρησιμοποίησαν τις ΔΕΚΟ σαν πεδία εξυπηρέτησης των συμφερόντων των μεγάλων εταιρειών μέσω προμηθειών, χώρους μιζών, ρουσφετιών για εκλογική πελατεία και τελικά είναι υπεύθυνες για τη σημερινή οικονομική τους κατάσταση και τα όποια λειτουργικά προβλήματα. Η έγνοια τους σήμερα, αφού λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο, δεν είναι για να διορθωθούν τα προβλήματα, αλλά για να παραχωρήσουν φιλέτα πάλι στους ισχυρούς του χρήματος. Η κατάσταση μετά τις ιδιωτικοποιήσεις θα χειροτερεύσει. Ακριβότερες υπηρεσίες, έλλειψη κοινωνικής ευθύνης για την εξυπηρέτηση, χαμηλότερη ασφάλεια λόγω συμπίεσης του κόστους συντήρησης. Το έχουν αποδείξει και η ιδιωτικοποίηση τρένων στην Αγγλία και στο Βερολίνο που αυξήθηκαν τα ατυχήματα, μειώθηκε η ποιότητα, αυξήθηκαν οι τιμές των εισιτηρίων.

Μιλάνε για τα ελλείμματα του ΟΣΕ και των ΔΕΚΟ. Ποτέ όμως για τα κέρδη των τραπεζών, των εφοπλιστών, των καναλαρχών. Μιλάνε για τη χρεωκοπία του δημοσίου. Ποτέ όμως για τα τεράστια ποσά από το δημόσιο πλούτο που επιδοτούν τους επιχειρηματίες, τις τράπεζες και τους εμπόρους όπλων (τα λεφτά για τις τράπεζες και τις ενισχύσεις των εφοπλιστών - ακτοπλοϊκές εταιρείες – υπάρχουν, όχι όμως για να ξεπληρωθούν τα χρέη του δημοσίου προς τον ΟΣΕ). Θέλουν να μας πείσουν ότι το δημόσιο και γενικά οι κοινωνικές παροχές είναι ελλειμματικές, μη ανεκτές από το σύγχρονο «ευρωπαϊκό ιδεώδες», γι’ αυτό και πρέπει να γίνουν ανταποδοτικές και κερδοφόρες μέσα από τις απολύσεις, τη συντριβή των ΣΣΕ, τα πανάκριβα εισιτήρια και την κατάργηση των γραμμών. Ξέρουμε ότι όπλο τους για να περάσουν οι παραπάνω μεθοδεύσεις είναι η διάσπαση των εργαζόμενων με την προπαγάνδα από κυβέρνηση και ΜΜΕ για τους «προνομιούχους-τεμπέληδες-ρουσφετάκηδες» εργαζόμενους των ΔΕΚΟ. Όπως, άλλωστε, όταν κτυπιούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι μιλούν για αυτούς, όταν κτυπιούνται οι αγρότες το ίδιο. Έτσι, πετυχαίνουν την απομόνωση του κάθε κλάδου και το σαλαμωτό πέρασμα των μέτρων. Όμως, είναι σαφές. Το πρόγραμμα σταθερότητας και τα μνημόνια αφορούν όλους τους εργαζόμενους, φέρνουν συντριβή των εργατικών δικαιωμάτων όλων, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και την ενίσχυση των μεγάλων επιχειρήσεων.

Μπροστά, λοιπόν, σε αυτή την καταιγίδα δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να ανατρέψουμε τα σχέδια τους. Πως; Αρκούν οι σποραδικές, αποκλιμακούμενες απεργίες που αποφασίζονται από κλειστές συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων; Αρκεί ο λειψός συντονισμός μόνο με τους εργαζόμενους των μέσων σταθερής τροχιάς; Μπορούν να αναλάβουν το νικηφόρο πέρας αυτού του αγώνα οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των κλάδων που κουβαλούν τις ήττες και το πέρασμα των προηγούμενων κυβερνητικών σχεδίων; Αποτελεί εξασφάλιση για τους εργαζόμενους η αποδοχή της ουσίας των μέτρων και οι συμφωνίες για «μετατάξεις» με εργατική συμμετοχή; Είναι μακρόπνοη εξασφάλιση για τον κλάδο η πρόταση «να εξαιρεθούμε»; Εμείς θεωρούμε ότι αυτές οι τακτικές έχουν δοκιμαστεί και έχουν αποτύχει. Βλέπε Ολυμπιακή, Τράπεζα Ελλάδος, κ.α..

Σήμερα μπορούμε και πρέπει να νικήσουμε. Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αλλιώς ο συμβιβασμός  και η αποδοχή της συντονισμένης επίθεσης φέρνει τη συντριβή.

Προϋποθέσεις για τη νίκη, ανάμεσα στα άλλα, είναι:

-   Αγώνες στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων. Συνελεύσεις παντού. Οι αποφάσεις για τους στόχους, τις μορφές, την τακτική, την έναρξη και τη λήξη της κάθε κινητοποίησης είναι υπόθεση των ίδιων των απεργών και όχι των συνδικαλιστικών ηγεσιών, που οδηγούν με τη γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού και της συναίνεσης σε νέες ήττες. Επιτροπές αγώνα, αιρετοί και ανακλητοί αντιπρόσωποι παντού. Όλες οι απόψεις στην κρίση των συνελεύσεων.

-    Διακλαδικός συντονισμός με όλους τους εργαζόμενους των κλάδων που πλήττονται και όλα τα αγωνιζόμενα τμήματα που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Κοινό μέτωπο με όλους τους εργαζόμενους τους φοιτητές και τους φαντάρους για δημόσιες, ποιοτικές, φτηνές ή και δωρεάν συγκοινωνίες. Εξασφάλιση της αλληλεγγύης των λαϊκών στρωμάτων.

-   Μαχητικοί, αποφασιστικοί, κλιμακούμενοι αγώνες που να πλήττουν την ομαλή λειτουργία του συστήματος και όχι ξέπνοες απεργίες που επιτρέπουν απεργοσπασίες, εξυπηρετήσεις υπηρεσιών και «περνούν στο ντούκου».

-   Ενωμένοι όλοι μαζί και όχι κινήσεις ανά περιοχές και ανά ειδικότητα.

-   Στόχοι συνολικής αντίθεσης στα σχέδια της κυβέρνησης και της Ε.Ε. και όχι παζάρια για εξομάλυνση της επίθεσης. Καμιά αποδοχή της λογικής της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας, της ελεύθερης αγοράς, του να βολευτούμε εμείς και ας κουρεύονται οι επιβάτες. Την Ο.Α. ακολούθησε ο ΟΣΕ και τον ΟΣΕ  θα ακολουθήσουν άμεσα και οι  άλλες δημόσιες επιχειρήσεις στο χώρο των συγκοινωνιών. Να τους σταματήσουμε όλοι μαζί ΤΩΡΑ.

Γι αυτό εμείς που συναντηθήκαμε στους πρόσφατους αγώνες πήραμε την πρωτοβουλία και καλούμε και άλλους συναδέλφους-ισσες την Πέμπτη 30 Σεπτέμβρη 2010, ώρα 18.30 στα γραφεία του ΕΚΑ, 3ης Σεπτεμβρίου 48 Β, 2^ος όροφος.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΣΕ,  ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, Ε.Ε.,  Δ.Ν.Τ.

ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΕΝΙΑΙΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ε.Τ. Α. Σ. – Σ

ΕΝΙΑΙΑ  ΤΑΞΙΚΗ  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ - ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ

                                                                                                       ΑΘΗΝΑ 02.09.2010

· ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ

· ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

· ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΛΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

         · ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΠΕΤΑΞΟΥΝ 

          ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗΣ

         ·ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ «ΣΧΕΔΙΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ » ΠΡΟΤΟΥ ΜΑΣ ΘΑΨΟΥΝ  ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΟΥΣ 

        · ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΨΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΙΣ 8 και 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ.

        ·ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΤΙΣ 08 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του περιβόητου μνημονίου που θα αποκαθιστούσε τη δημοσιονομική ισορροπία και θα έσωζε τάχα τη χώρα και το λαό από τους διεθνείς και εγχώριους χρηματοπιστωτικούς ληστές και οι εφιάλτες του σύγχρονου κοινωνικού μεσαίωνα άρχισαν με τα «επικαιροποιημένα  μνημόνια» να γίνονται  πραγματικότητα με τον πιο δραματικό τρόπο.

Όλα τα μέτρα που μέχρι τώρα επιβλήθηκαν δεν έχουν μόνο λεηλατήσει και με κυνικό μάλιστα ταξικό μίσος το εργατικό εισόδημα, αλλά έχουν επιφέρει τεράστια πλήγματα στο σύνολο των κοινωνικών όρων της ζωής μας. Κανένας εργαζόμενος σήμερα, ανεξαρτήτως πολιτικών προτιμήσεων, δεν μπορεί να αρνηθεί την καταθλιπτική χειροτέρευση της θέσης του όταν συγκρίνει τη σημερινή κοινωνικοοικονομική του κατάσταση με την προ του μνημονίου περίοδο, αλλά και κανένας επίσης δεν μπορεί να αμφισβητήσει την προοπτική της πλήρους εξαθλίωσης, αν δεν ανατραπούν οι πολιτικές του κεφαλαίου και οι κυβερνήσεις του, αν δεν διεκδικηθούν λύσεις έξω από το πλαίσιο του συστήματος.

«Οι θυσίες του ελληνικού λαού πιάνουν τόπο»,λέει με στόμφο ο περιηγητής των βουνών και των θαλασσών με ποδήλατο και κανό πρωθυπουργός την ίδια στιγμή που ο λαός στενάζει κάτω από την βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική και τα κέρδη των τραπεζών και των πολυεθνικών εκτινάσσονται στα ύψη.

«Αποτρέψαμε ολοσχερώς τον κίνδυνο κήρυξης της χώρας σε κατάσταση χρεοκοπίας» επαναλαμβάνει συνεχώς o πρόεδρος της «σοσιαλιστικής διεθνούς» ο εφευρέτης του «τέταρτου δρόμου», την ίδια στιγμή  που ο ίδιος και τα κυβερνητικά στελέχη του ομολογούν την χειροτέρευση όλων των υπό θεραπεία κρίσιμων οικονομικών μεγεθών που επιδεινώνουν την πολύπλευρη κρίση και φέρνουν πιο κοντά την προοπτική της επίσημης ανακήρυξης χρεοστασίου.  

«Δεν πρόκειται να επιβάλουμε νέα μέτρα», λένε οι υπάλληλοι του ΔΝΤ της ΕΕ και του κεφαλαίου την ώρα που εξαπολύουν τον δεύτερο γύρο της αντεργατικής σταυροφορίας και ετοιμάζονται για τον τρίτο και τον τέταρτο μέσω των επικαιροποιημένων ή αναθεωρημένων κάθε φορά μνημονίων, επιβεβαιώνοντας ότι « ο μηχανισμός διάσωσης» δεν αφορούσε τους εργαζόμενους και τη χώρα, αλλά τους δανειστές τοκογλύφους.    

Συναδέλφισσες συνάδελφοι

Με την επίκληση του γιγάντιου χρέους των 10 δις ευρώ και των ελλειμμάτων του ΟΣΕ, τη σύνθεση των οποίων όλες οι κυβερνήσεις και όλες οι διοικήσεις του ΟΣΕ αρνούνται συστηματικά να αναλύσουν αλλά προβάλουν ως κύριες αιτίες  τους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα, η  σημερινή κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ, η κυβέρνηση του ΔΝΤ και της ΕΕ, ξεδιπλώνει με επικίνδυνη ταχύτητα και μεθόδους χουντικής προέλευσης την πιο σκληρή και ανελέητη αντεργατική πολιτική κατά των σιδηροδρομικών.

Το «επικαιροποιημένο μνημόνιο» για τον ΟΣΕ, το οποίο αναμένεται να δοθεί με την υπογραφή ΔΝΤ επισήμως προς «διαβούλευση», υπερβαίνει ως αντεργατική τομή το αντίστοιχο«σχέδιο ανασυγκρότησης» της κυβέρνησης της ΝΔ. Εκτός από την επαναφορά με το χαρακτήρα του

επείγοντος της κοινής προσπάθειας του κεφαλαίου και του δικομματισμού για τη συρρίκνωση του ΟΣΕ  με κλείσιμο τμημάτων του δικτύου και την ιδιωτικοποίηση των κερδοφόρων δραστηριοτήτων,  

αντικαθιστά το πρόγραμμα της «μισθωτής εφεδρείας»3000 σιδηροδρομικών με υποχρεωτικές «μετατάξεις» 2200 σιδηροδρομικών, άμεση μείωση των επιδομάτων, μείωση των βασικών μισθών  με το νέο μισθολόγιο , καθώς επίσης  και ολοκληρωτικής ανατροπής των εργασιακών σχέσεων.

«Είναι ηλίου φαεινότερο» ότι οι αλλαγές- ανατροπές που επιχειρούν δεν έχουν να κάνουν με  περικοπές ακραίων υπερβολών αναγκαίων δήθεν για την «εξυγίανση» και «ανάπτυξη» του ΟΣΕ, αλλά με την επιβολή ενός μεσαιωνικού εργασιακού μοντέλου εργοδοτικής αυθαιρεσίας που θα έχει ως τίτλο,«Εργαζόμενοι ελαστικά απασχολούμενοι χωρίς ωράριο και κανονισμούς με συνολική διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Εργαζόμενοι με υποχρεώσεις χωρίς δικαιώματα, ατομικά διαπραγματεύσιμοι χωρίς συλλογικές συμβάσεις»

Oσα δεν «τακτοποίησαν» ή δεν μπορούν να «τακτοποιήσουν» οι νόμοι της αγοράς τα αναλαμβάνει η κυβέρνηση, η οποία εισβάλλει πάνοπλη με τις βόμβες ναπάλμ του ΔΝΤ και της ΕΕ πριν από την είσοδο των ιδιωτών, για να οικοδομήσει μέσω των νέων κανονισμών εργασίας, των οργανογραμμάτων και του νέου μισθολογίου με μειωμένες φυσικά αποδοχές ένα πλήρες ελαστικό εργασιακό καθεστώς και να αυξήσει τις τιμές των κόμιστρων, ώστε να ανοίξουν διάπλατα οι πύλες του ξεπουλήματος και των ιδιωτικοποιήσεων.

Δεν τους φτάνει η αρπαγή της δημόσιας περιουσίας, θέλουν «εδώ και τώρα» και την συντριπτική εξόντωση των εργαζόμενων και το τσάκισμα των συλλογικών τους  αντιστάσεων τους.  

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι

Σ αυτή την χωρίς όρους και όρια αντεργατική καταιγίδα και στον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν πρέπει να απαντήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις οργανωμένα και αποφασιστικά. Από όλους εμάς θα εξαρτηθεί αν θα συνεχίσουμε να είμαστε εργαζόμενοι ή απασχολήσιμοι και άνεργοι, αν θα πάμε στη βάση της εργοδοτικής ασυδοσίας σε μια ημερήσια απασχόληση που παραπέμπει  στο «από ήλιο σε ήλιο» του περασμένου αιώνα.

Οι αγώνες ωστόσο ανατροπής της αντεργατικής λαίλαπας δεν μπορούν να αναπτυχθούν με αποσπασματικές κινήσεις και επικοινωνιακά τρικ στο πλαίσιο της συναίνεσης και του κοινωνικού εταιρισμού, ούτε να εκφραστούν από αυτούς που υποτάχθηκαν στο μνημόνιο με την υπογραφή της κατάπτυστης Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας  και τώρα μπλοκάρουν τις διαδικασίες συγκρότησης του μετώπου των σιδηροδρομικών και των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Η ταχέως εξελισσόμενη αντεργατική σταυροφορία κατά των σιδηροδρομικών και των εργαζομένων στις δημόσιες συγκοινωνίες, που έχει πλέον αποκτήσει χαρακτηριστικά κοινωνικού πολέμου, δεν αντικρούεται με διαμαρτυρίες στις ακραίες πλευρές της, που καταλήγουν με την τακτική του διαλόγου σε προτάσεις διόρθωσης των κραυγαλέων υπερβολών. Δεν αντιμετωπίζεται μόνο με τον συντονισμό των προεδρείων των ομοσπονδιών και των σωματείων στον κλάδο των μεταφορών, που εξαντλείται στην έκδοση ενός δελτίου τύπου και την κήρυξη αποσπασματικών   κινητοποιήσεων.

Η ιστορική γνώση, η πολύχρονη πείρα και κυρίως η πρόσφατη εμπειρία της εποχής του ΔΝΤ δείχνουν ότι οι σημερινοί αγώνες θα νικήσουν μόνο, όταν  εξασφαλίσουν την ενεργητική συμμετοχή όλων των εργαζομένων στη λήψη και την υλοποίηση των αποφάσεων, όταν απορρίψουν ενάντια στην κυρίαρχη λογική το παραλυτικό πλαίσιο της συναίνεσης και της διαβούλευσης, όταν αναβαθμίσουν το επίπεδο της πάλης τους και μετατρέψουν τις διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες στην ασκούμενη πολιτική σε συγκεκριμένες δράσεις, όταν συγκροτήσουν συνολικό σχέδιο ανατροπής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, ως προϋπόθεση ικανοποίησης των αιτημάτων.

Δεν υπάρχουν περιθώρια αναμονών ή ελπίδων και οι καιροί δεν περιμένουν άλλο. Πρέπει άμεσα να αντιστρέψουμε το κλίμα της αμηχανίας και να δημιουργήσουμε μαζικούς όρους ανατροπής της αντίληψης του«ότι όλα περνάνε».Προς την κατεύθυνση αυτή θεωρούμε απαραίτητη την οργάνωση   συνελεύσεων στους χώρους εργασίας, στις οποίες θα συζητήσουμε και θα αποφασίσουμε το πρόγραμμα πάλης και τις μορφές αγώνων που συλλογικά θα ακολουθήσουμε. Χρειαζόμαστε σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη ιστορική περίοδο ένα αναβαθμισμένο και συνεκτικό προγραμματικό πλαίσιο, που εκτός από τους στόχους ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της θα περιλαμβάνει τους άξονες ενός συνολικού εργατικού πολιτικού σχεδίου  διεξόδου από την κρίση.

    Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ Ε.Τ.Α.Σ-Σ